Od pomysłu na Heyselu do żywej opowieści o Europie

Projekt odnowy Heyselu

W połowie lat osiemdziesiątych Bruksela chciała przywrócić płaskowyżowi Heysel rolę rekreacyjną i turystyczną. Holenderska spółka rozpoczęła park miniatur w 1986 roku przy wsparciu regionalnego funduszu inwestycyjnego. Koszty i złożoność modeli przekroczyły założenia. W 1988 roku projekt przejęła grupa Walibi, powierzając Thierry’emu Meeùsowi ponowne uruchomienie i wzmocnienie programu edukacyjnego bez rezygnacji z widowiska.

Kontynent otwiera się w miniaturze

1 czerwca 1989 roku pierwsi goście weszli do parku pod Atomium. Dwanaście państw ówczesnej Wspólnoty Europejskiej rozpoczęło trasę zbudowaną w jednej skali. Wizualna jedność tworzyła nieoczekiwane sąsiedztwa miast, a pociągi, statki, wulkany i postacie nie pozwalały zamienić parku w nieruchomy katalog. Wraz ze zmianami Unii i wydarzeń Mini-Europe dodawało państwa, odnawiało sceny i wprowadzało teraźniejszość między zabytki.

Pozostać na Heyselu i nadal się zmieniać

Przebudowa Heyselu przez lata stawiała przyszłość parku pod znakiem zapytania. Po trudnym sezonie 2020 porozumienie ogłoszone w styczniu 2021 roku przedłużyło działalność i przewidziało włączenie do NEO-Europea. Ciągłość nie oznaczała zamrożenia Mini-Europe, lecz ochronę możliwości rozbudowy, modernizacji i nowej interpretacji. Park zachował brukselski adres oraz zasadę: miniaturowa Europa pozostaje wiarygodna tylko wtedy, gdy zmienia się wraz z prawdziwą.